Biz hep çocuk kalmalıydık aslında.
Üç taş, üç cam olmalıydı hayat.
En büyük kavgamız gazoz kapağından çıkmalıydı
ve en büyük acımız
öğretmenimizin başka şehre tayini olmalıydı.
Biz hep çocuk kalmalıydık aslında.
Büyümeye özenmeliydik büyümeden...
İnsan dediğin,
yürüdükçe yorulan, yoruldukça yanılan,
yanıldıkça ağlayan bir taş değil mi?
Çözmesi zor değil.
Sen ansın, yaşanan zaman...

                  
              ERHAN GÜLERYÜZ